Menu

Ruimzittende vodden

Blog
Ruimzittende vodden

Schokkende cijfers: 31% van de jonge, thuiswerkende mannen is gestopt met douchen tijdens de coronapandemie. Ook veel tandenborstels blijven dagenlang kurkdroog in hun bekertje staan. Voor de een is de massale lockdown-verslonzing een gruwel, anderen varen er bijzonder wel bij. Zo blijk ik uitstekend te functioneren in een uitgewoonde joggingbroek. Misschien houd ik hem na de crisis wel aan.

Zacht ademend naar huis

Waar was jij toen premier Rutte Nederland voor het eerst opriep om thuis te werken? Ik zat op kantoor bij een klant, met een hinderlijke keelkriebel die me na de persco ineens het begin van het einde leek. (Er was niets aan de hand.) Ik besloot die middag maar vroeg naar huis te gaan, om de ramvolle Randstedelijke spitstrein te vermijden. Helaas hadden meer mensen dat idee. Onderweg, ingeklemd tussen wildvreemden die misschien wel rechtstreeks uit Wuhan kwamen (je weet nooit!), ademde ik zachtjes in mijn kraag. We wisten op dat moment nog niets hè? Alles voelde onwennig.

Vrijetijdskleding uit de vroeg-21ste eeuw

Vanaf het station fietste ik naar huis. Ik bond m’n stalen ros tegen een nietje, stak de sleutel in het slot van de voordeur, liep mijn appartement binnen. Stapte uit mijn deugdelijke jeans een antieke joggingbroek in, en ging aan de eettafel zitten. ‘Oké’, dacht ik, ‘dus morgen werk ik hier.’

Zoomen in vol ornaat

Ik weet nog dat ik op thuiswerkdag één dacht: ‘Zal ik me netjes aankleden?’ En dat ook deed. Een dag later gaf ik het al op, ondanks dringende adviezen van productiviteitsmensen die beweren dat je in een stug pak beter werkt. Ik vond het gewoon te raar om in vol ornaat in een doodstille huiskamer te zitten. Alsof ik in salsajurk bij de cursus urenregistratie was aangeschoven. Bovendien ben ik nog steeds vlijmscherp in sleets textiel.

Omarm het vod

Kortom, het kostte me nog geen dag om de ontspanbroek als werkkledij te omarmen. Wederom was ik niet de enige: bijna de helft van de thuiswerkers draagt een joggingbroek. 27% komt zelfs z’n pyjama niet meer uit. Blijken we toch allemaal kleine A.F.Th. Van der Heijdens te zijn.

Screenshots-de-vodden-van-AFTh.jpg#asset:778

Een deplorabel thuiswerkleger

De eerste paar weken nam ik nog wel de moeite om van broek te wisselen als ik naar buiten ging. ‘Naar buiten’, daarmee bedoel ik ‘naar de supermarkt’ of ‘even naar het park’. Maar algauw liet ik ook die uiting van beschaving los. Het maakte toch niets uit. Op straat spotte ik steeds vaker andere mensen met vlekkerige sweatstof om de benen. We knipperden onze ogen tegen het felle daglicht, haalden een hand door ons wilde haar. Samen vormden we de absolute nachtmerrie van deze dames in de zoo. Een slordig leger laptopwerkers, waarvan de helft waarschijnlijk niet had gedoucht.

Dress for success

Ik vraag me af hoe het verdergaat. Ik heb, na maanden thuiswerken, echt weer zin om met de andere Tekstwervers op kantoor te zitten. Het liefst een dikke acht uur per dag. Als het een beetje meezit met die vaccins kan het binnenkort. Maar trek ik dan, net als vroeger, een stijve spijkerbroek aan? Of zijn we inmiddels zo ver dat we de aftandse trainingsbroek met noeste arbeid associëren? ‘Vertrapte sneakers en een joggingbroek van de Aldi uit 2008; kijk d’r gaan: dressed for success.’


Rosanne

Bellen geblazen

Mailen mag ook. We beantwoorden graag je vraag.
Tekstwerf in je mailbox
Met creatieve verhalen, handige schrijftips en ideeën voor mooie content.
Aanmelden