Menu

Verhuisbericht

Blog
Verhuisbericht

Tekstwerf is verhuisd! Ons nieuwe kantoor is licht, ruim en ruikt naar verf. We moesten er een paar hectometertjes voor opschuiven, van Korsjespoortsteeg 13 naar Bloemgracht 45. Voor ons een wippie, en we gaan er flink op vooruit. Maar moeten we de kattensprong ook wagen? Oftewel: wat doen we met Kees?

Als de kat van huis is…

…doet ‘ie waar ‘ie zin in heeft. Dag in dag uit verovert onze muizenmanager Kees alle katten-, honden- en mensenharten in en rond ‘De Steeg’. Als ‘ie pand 13 verlaat, blaast hij iedereen omver met zijn charmes, catchy loopje en colbertje (kijk maar eens goed). Soms letterlijk, zeker ’s ochtends. Voor een kat met ochtendhumeur is er weinig verschil tussen een krabpaal en een copywritersbeen. Maar goed, iedereen stapt weleens met de verkeerde poot uit z'n mand.

Liefde gaat door de maag

Kees is een rasechte avonturier. Dat wordt snel duidelijk als je ‘m tussen vuilniszakken ziet schransen, aan honden ziet snuffelen en door de straat ziet paraderen. Ook is Kees gek op aandacht. Stipt half 1 zit ‘ie eerste rang aan tafel: klaar voor de lunch. Voor stukjes kipfilet, worst en avocado. Maar ook voor de gezelligheid. Schootje zitten, kopjes geven en op zijn rug rollen (hint: streel m’n buik). Gevolg: gespin met een decibellage van ongekende hoogte.

Leeftijdsloze kroegtijger

Ondanks zijn opvliegingen houden we zielsveel van die ouwe rakker. Over oud gesproken: Kees' leeftijd is een raadsel. We schatten ‘m rond de acht. Ooit kwam hij ergens aanlopen als jonkie. Een jaar later sloten we een deal met zijn baasje in de kroeg. Wij mochten Kees hebben als hij – die eigenaar dus – de hele avond op onze kosten met ons mee mocht drinken. We zijn nog nooit zo blij geweest met een kater.

Zijn beste beentje voor

Onze blijdschap maakte snel plaats voor verdriet. We werkten vierhoog, Kees dus ook. Op een nacht is hij naar beneden gelazerd. Stom, dakraam open laten staan. Kees zat in zijn pubertijd en bleef vaak lang weg. Maar nu wel héél lang. Twee kerstdagen later vonden we ‘m op de binnenplaats. Onherkenbaar. Vies, schuw en met gebroken dijbeen. De operatie kostte € 1.700, maar we dokten. Na maanden revalideren was ‘ie er weer, onze heer. Inclusief stijve achterpoot met pen.

‘Heb jij onze Kees gezien?’

Oude bomen verplant je niet. Bovendien is de Bloemgracht druk en gevaarlijk. We twijfelden dus: verhuizen we inclusief copykater? Voorlopig gaan we het proberen, aangezien Kees zijn territorium met de dag kleiner wordt. Oorzaken: ouderdom, luiheid en een ‘ik-vind-het-wel-goed-zo’ attitude. Nu maar hopen dat ‘ie zich snel thuis voelt, en niet in zeven grachten tegelijk loopt. Want we hebben nog lang niet genoeg van onze muizenchef.


Iris Koning

Tekstwerf in je mailbox

Met creatieve verhalen, handige schrijftips en ideeën voor mooie content. Zonder enge salespraatjes en flauwe updates over onze verjaardagen. Daar mag je ons aan houden.

Meld je aan