Menu

Met de croissant gaat het goed

Blog
Met de croissant gaat het goed

Ik hou erg van het woord ‘croissant’. Altijd al gedaan. Zoals veel termen die we aan het Frans hebben ontleend, kun je ook deze net zo duur uitspreken als je wilt. Wie bij de bakker respect wil afdwingen, laat de ‘r’ raspen rond z’n huig en duwt die laatste klinker als een connaisseur voor zich uit. Maar niemand die raar opkijkt als je bij de Lidl vraagt of ze achter nog ‘krassantjes’ hebben liggen. Zelf kies ik meestal voor een laffe middenweg. Wat mijn taalkundige liefde in ieder geval sterk voedt, zijn de herinneringen die met de croissant gepaard gaan. Ik deel er drie.

Loodzware schimmel

Als kind was ik groot fan van Danerolles. Dat had veel te maken met de manier waarop het deeg uit de wc-rol ontsnapte als je het blik openmaakte, alsof het heel lang z’n adem had ingehouden. Maar ik was vooral geboeid door de roltechniek achter de lekkernij. Dat je op zondagochtend in je pyjama met een paar simpele bewegingen zo’n chic broodje op tafel kon toveren, wie had dat gedacht? Bij handvaardigheid in de brugklas besloot ik een lapje klei eens op dezelfde manier te bereiden. Het bruingrijze kunstwerkje – afgebakken en wel – belandde thuis in de keuken, in de vensterbank naast het kruidenrekje. Jarenlang lag het daar. Totdat m’n oma het een keer met een doffe klap in de vuilnisbak gooide, verontwaardigd dat we het beschimmelde croissantje daar gewoon lieten liggen. Doodzonde, en tegelijkertijd natuurlijk het grootst denkbare compliment. Bleek mijn kleiwerk toch bijzonder natuurgetrouw. Het had alleen wat tijd nodig.

Hogere sferen, hogere temperaturen

Dat je niet per se een oven nodig hebt om een croissant te bakken, ontdekte ik jaren later. Met een groepje vrienden zat ik in de tuin te boozy brunchen, de stemming zat er goed in, er stond die middag een festival op het programma. De tafel stond vol: fruit, salade, brood in alle soorten en maten. Plotseling roken we een brandlucht. Boven de aluminium schaal met verse croissantjes was een rookpluimpje verschenen. De zon had precies de juiste hoek te pakken, waardoor het ronde metaal van de schaal het licht in een brandpunt op het bladerdeeg weerkaatste. Met andere woorden: onze krassantjes stonden in de fik. Extra indrukwekkend met twee moscow mule achter de kiezen. Diezelfde dag nog werd de WhatsApp-groep omgedoopt tot ‘🥐🔥 Burning Croissant 🔥🥐’, uiteraard.

Bladerdeegleguaan

Onlangs nog haalde mijn favoriete ontbijtbroodje de headlines. Internationaal zelfs, maar van taalbarrières trekt dit geweldige woord zich weinig aan. Een vrouw in Krakau schakelde een dierenhulporganisatie in nadat ze al twee dagen een gevaarlijk reptiel in een boom zag hangen. Buurtbewoners openden hun ramen niet meer, omdat ze bang waren dat het beest hun huis zou binnensluipen, meldde de Poolse paniekerig. Het ‘mysterieuze dier’ (dat geen ledematen had, maar volgens haar leek op een leguaan) bleek ongevaarlijk. Het ging om een joekel van een croissant. De foto bij het nieuwsbericht ging viraal en zo zie ik het graag: meer croissant wereldwijd. Voilà.

Zindzi

Bellen geblazen

Mailen mag ook. We beantwoorden graag je vraag.
Tekstwerf in je mailbox
Met creatieve verhalen, handige schrijftips en ideeën voor mooie content.
Aanmelden